Anne babalar çocuğu özgüvenli yetiştirmek için neler yapabilir ?

Öz güven insanlar için çok önemli ve temel bir duygusal gereksinimdir. Öz güveni olmayan kişiler diğer kişilerin beğeni, onay ve geri bildirimlerine ihtiyaç duyarlar. Kendi yeteneklerinin farkında olamazlar.

Özgüven gelişiminin temelinin atıldığı 3-4 yaşlardaki çocukluk döneminde ise, anne ve babanın

çocuğuna tavırları, yetiştirme biçimleri, beklentileri, mükemmeliyetçilikleri, eleştirileri, koşulsuz

sevgileri ve bir sürü etken çocuğun özgüveninin gelişiminin en büyük faktörleridir.

* Çocuğun güçlü olduğu konularda büyüklerine yardımcı olmalarına izin verilmesi.

* Yaptığı işe çok fazla müdahale etmeyerek kendisine duyulan güvenin belli edilmesi.

* Onunla zaman geçirerek önemli olduğunun kanıtlanması.

* Onların düşünce ve inançlarının eleştirilmeden dinlenmesi.

* Potansiyellerini sınamaları için riske atılmalarının teşvik edilmesi.

* Yaptığı işlerle ilgili ona olumlu tepkiler verilmesi.

* Çocuğa yönelik eleştirilerin dolaysız, açık ve dürüst olması.

* Kendisini tanıması için sosyal etkinliklere (Resim, tiyatro, spor…. vb.) yönlendirilmesi.

* Karşılaştırma yapmaktan kaçınılması.

* Çocuğun sınırlarını göz önünde bulundurarak çok zor hedefler belirlememesine yardımcı olunması.

* Hedeflerine ulaşmada geçtikleri her aşama için teşvik edilmesi. (Daha uzun birlikte olmak, hafta sonu sinemaya birlikte gitmek, evde parti yapmasına izin vermek…..vb.)

* Onların hedeflerine saygı gösterilmesi.

* Olumsuz düşüncelerini bir kenara bırakarak kendileri adına olumlu şeyler söylemeleri için cesaretlendirilmesi.

* Düşüncelerinde genelleme yapmalarının engellenmesi. (Sınav konularının hiçbirini öğrenmemistik yerine Sınav konularının bazılarını öğrenmemiştik …. vb.)

* Düsüncelerindeki abartılı ifadelerin daha doğru ifadelere yöneltilmesine yardımcı olunması (Öğretmen beni hiç dinlemiyor yerine Soru sorduğumda bazen öğretmen beni dinlemiyor…..vb.)

* Sık sık konuşma fırsatı verilmesi ve düzenli aralıklarla çesitli konularda sohbetler edilmesi.

* Kültür farklılıkları,farklı insanlar ve durumlar hakkında tartısmalar yapılması.

* Beden dilinin önemi üzerinde durulması.

* Ev içinde ve dışında basarabileceği sorumluluklar verilmesi. (Sofrayı kurma, telefon faturasını yatırma, ufak tefek alısveris yapma…. vb.)

* Değişik yaş gruplarındaki insanların bulunduğu ortamlara girmesine fırsat yaratılması.

* Pozitif düşüncelerin paylaşılarak olumlu düşünme yeteneğinin gelistirilmesi.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir